مادرش مرده است
و او نوجوانی است
که گویا درکی از مردن ندارد
ظاهرش خوب است
خود را با مرگ آشفته نکرده است
مجلس آرام است
برای مرگ یک زن جوان زیادی ساکت است
بوی مرگ نمی آید
همه خوش پو ش و خوش بو و تصنعی هستند
او هم همینطور بود
خوب خورد و
گشت و
خندید و
رقصید و
حالا رفت.
دود شد
از صحنه ی لذت های مداوم.
سرانجام
پس از سالها درد و رنج فراوان
بین زیستن و رفتن سرگردان
از چنگ زندگی گریخت سرانجام
و به عالم لایتناهی شد رهسپار
از وقتی آبرو را به شکم گره زدیم
مشکلات شروع شدند
آهسته و خاموش ریشه دواندند و تنه را محکم کردند
حالا پیش از هر اتفاقی
یا پس از هر اتفاقی
به این فکر می کنیم
چی بپزیم؟
آبرومون نره!!!
آن هم برای شکمی که فاصله ورودی و خروجی اش چند وجب بیشتر نیست
و همه ی تفاوت ها در همان چند سانتی متر زبان است
اگر مزه ها نبودند
انسان راحت تر انسان می ماند
عجیب است واقعا
به جای اینکه انها
دست توی جیبشان کنند و چیزی به ما بدهند
که بساط عبرت گرفتن را با مرگ عزیزمان مهیّا کرده ایم
حالا ما باید پولها خرج کنیم تا علاوه بر جان، مالمان هم برود
می توانستیم خیلی بی سروصدا
دور از هر چشم و گوش نامحرمی
مرده را دفن کنیم
تا هیچکس نبیند و نشنود و درس عبرتی نگیرد
و به فکر فردای خودش نیفتد و
مرگ خود را به جنازه ی مرده ی ما نبیند.
و یکهویی خودش بمیرد
قبل از اینکه به مردن فکر کند.
حالا ما که دلمان به حال بقیه سوخت
گفتیم عزیز ما که رفت
بگذار مردنش بدرد بقیه هم بخورد
بیایند
ببینند
که این آدمی که تا دیروز
سُر و مُر و گُنده
راه می رفت
نفس می کشید
شوهر داشت
بچه داشت
رانندگی می کرد
حالا دیگر نفس نمی کشد
هر چه صدایش بزنی، جواب نمی دهد
چشم هایش مُد روز را نمی بیند
گوشی اش را رها کرده
و بفکر خرید یا فروش طلا نیست.
ممکن است یک در نود
برای شما هم اتفاق بیفتد
یعنی بالاخره بعد از هزارسال دور و دراز
بیفتید و بمیرید
پس بفکر باشید.
فقط همین .
همه چیز عادی است
انقدر که بگویی چقدر معمولی
و ناگهان
دنیا برایت واژگون می شود
دیگر نمی توانی سکوت را تجربه کنی
حتی در قطب
در تنهاترین دقیقه ها
و در خلوت ترین مکان ها
تو سکوت را از دست داده ای
برای همیشه سکوت خاطره شده است
خاطره ای که صدا ها یادش را زنده نگه می دارند.
تند تند قدمی پشت قدمی دیگر
ثانیه ها تنگ بود و زمان درحال گذر
سوز سرما صورتم را مینواخت
لحظه ای درنگ لازم بود تا نفسم بالا بیاید
ایستادم و از پشت دیوار بلند شیشه ای به درون مغازه خیره شدم
مالامال از لوازم آرایش
یعنی زن بودن این همه تجهیزات بزک دوزک لازم دارد؟
به روشنفکرها بر نمی خورد ؟
اصل شخصیت و وجود زن زیر سوال نمی رود؟
واقعا عجیب است.
هرجا وقتش تمام شده
و خواسته لای کتاب را ببندد تا وقتی دیگر
صفحه ی کتاب را از وسط تا زده
و من دوست دارم بروم
خودش را هزارتا کنم
تا بفهمد
این رسم امانت داری نیست
روی سرم ریخته اند کارها
من چه کنم نیست بدن را توان
سوت کشد در سر من بارها
درد سر و درد تن و درد یار
من چه کنم حاصل عمرم تباه
می شود ار من نکنم کارها
که اندیشیدن به هیچ چیز بیش از او، ما را با زندگی آشتی نداد.
وقتی که مرگ در رگ زندگی جریان دارد،
وقتی که مرگ وسعت زندگی است، هیچ پدیدهای کوچک و خرد نیست.
حجم هوایی که از پریدن یک پرنده با ساقپایی ترد جابهجا میشود؛
درخشیدن موهای دخترکی زیر نورِ پیادهرو، وقتی که روی دفترش خم شده و مینویسد؛
صدای چکچک شیر آب در نیمهشب...
نه! هیچچیز کوچک نیست.
هر پدیده امتداد زندگی است و میتواند لحظهای دیگر در زوالی زودهنگام از دست برود.
با این دریچه از دیدن است که من شبها گاهی برای پیرمرد توی کوچه چای میبرم تا خستگیاش را لابهلای خشخش برگها بتکاند.
پیش از خوابیدن، پسرهایم را در آغوش میگیرم تا کینههای کودکانهشان را زیرِ بارش باران بوسهای مادرانه بشویم و دست همسرم را به سمت گونهام میبرم و میگویم:
ـ بیا آشتی کنیم. معلوم نیست چه کسی صبح فردا را میبیند.
تمام احساسهای من از این دریچه زنده و تپندهاند.
سلام بر مرگ که ما را به کنهِ زندگی برد؛
که اگر نبود، عشق را، شادی را، اندوه و انتظار را نمیفهمیدیم.
این اضطراب اتمام وقت، انسان را به انتخاب بهتر در لحظه مجبور میکند؛
به اینکه چیزی را بر چیزی در وجودش برتری دهد.
انسان در اضطرار زمان انتخاب میکند،
به سمت امیال اصیل وجودیاش دست میبرد
و در هر لحظه متمایل به ساحتی از خودش میشود؛
و انسان چیزی جز انتخاب نیست.
پس سلام بر مرگ که ما را مجبور به اختیار و انتخاب میکند.
معصومه امیرزاده
@rozhaye_khob
پیام رسان بله
البته انسان مختار آفریده شده است
مرگ انتخاب ها را جهت می دهد و ارزش انها را تعیین می کند
پیاده رو مگر نور دارد؟
زیر تیر چراغ برق پیاده رو منظور است.
آنجا که نباید مرزی باشد
ولی هست
مادر این ور جوی آب ایستاده
و پدر آن طرف جوی
بچه این وسط مانده است
شاید با خودش می گوید
با آب جوی برود تا ناکجا آباد
بهتر است از این وضعیت دوگانه
جلد دوم کتاب مردم ابدی هنوز تمام نشده است
امروز سالگرد شهادت پدر موشکی ایران است
رفته بودم کتابخانه
عجله داشتم
می خواستم زود کتابها را پس بدهم و برگردم
ولی نوبت مسئول تنبلی بود
که همیشه با خمیازه سرش را از لاک گوشی بلند می کند
و می گوید کتابها را بزار روی میز و به سلامت
و این یعنی محاکمه ی صحرایی در دفعه ی بعدی
چون تنبلی اجازه نخواهد داد که بازگشت کتاب را در رایانه ثبت کند
پس ناچارا به حیله ای متوسل شدم
سریع رفتم لابه لای قفسه ی کتابها و چشم دواندم
آن بالا سه جلد کتاب بود مرد ابدی
دست انداختم و یکی را برداشتم
از قضا جلد یک بود
تنبل باشی مجبور بود امانت گرفتن راثبت کند
پس زحمت استرداد کتابها را هم کشید
جلد یک تمام شد
با اشتیاق رفتم کتابخانه
ولی کتابها سرجای قبلیشان نبود
به زحمت در طبقه ی همکف قفسه پیدایشان کردم
بعد از خودم پرسیدم
پس چرا هفته ی قبل طبقه ی بالا بودند؟
کتابها ادم را صدا می زنند
اینکه در سالگرد شهادت این مرد بزرگ سرگذشت ش را می خوانم
حتما حکمتی دارد.
مرد ابدی را می خوانم
جلد یک تمام
و جلد دو رو به اتمام است
پر است از افتخارات مردانه
از یکطرف احساس ِغرور می کنم از داشتن چنین هم وطنان شجاع و غیور و مومن که در دل حادثه ها قد کشیدند و
میهن اسلامی را سرافراز کردند
و از طرف دیگر
باز برمیگردم به جنسیت و
قهرمانان زنی که وجود ندارند
زنی که انسان بخواهد جایش باشد
به او افتخار کند
و کُلاهم با کُلاه خدا توی هم می رود
شیطونک شیرین بلا هم هست
همینجا
نشسته است
روی شانه ام.
و تند تند مطلب ارسالی دارد
می خواهد حرفهایش را اینجا بنویسم
ولی من حوصله اش را ندارم
خنده آتشینش کش می آید
میگوید: خودت را انقدر بزرگ می بینی که در مقابل خدایت بایستی؟
کم محلی می دهم
رابطه ی من و خدایم به شیطان ربطی ندارد
تا ساعت ها فکر کردم
یاد حوض خون افتادم
انجا هر چند صفحه به یک زن اختصاص دارد
کار همه شان یکی است:
شستن لباس ها و رفو کردن .
هرکدام با سختکوشی به نیت کمک به جبهه اسلام
در کنار مشکلات کوچک و بزرگ و وظایف دیگری که عهده دار بودند
با تحمل سختی ها
این کار را هم برای کمک به جبهه ی اسلام انجام می دادند.
پس زیربنای هردو یکی است:
ایمانی که به شوق رضایت خدا شعله می کشد و منیّت ها را می سوزاند
نوع کار
یا شهرت
یا قهرمان شدن
مهم نیست
شوق بنده بودن
انسان را بزرگ می کند.
شهید بهروز پورشریفی، متولد ۱۳۳۴ در تبریز، دانشآموختهٔ مهندسی عمران از دانشگاه تبریز بود. او در طول دفاع مقدس، همواره در سختترین مراحل جنگ، با خلاقیتهای مهندسی و طراحیهای بینظیرش، باری از دوش کشور برمیداشت.
طراحی پل شناور خیبر (طولانیترین پل شناور نظامی جهان)،
طراحی پل بعثت بر روی اروندرود در عملیات والفجر۸،
طراحی پلهای قادری و پلهای سریعالنصب نصر در مناطق کوهستانی غرب،
طراحی سنگرهای پیشساختهٔ فلزی و بتنی،
طراحی سینی خمپارهانداز در مناطق باتلاقی،
طراحی دکل ۳۰۰ متری برای تأسیسات مهم،
طراحی پناهگاههای شهری و...
بخشی از فعالیتهای این مهندس متعهد بود که با کمک یارانش آنها را به اجرا درمیآورد. این جهادگر گمنام، در سال ۱۳۷۴ در حادثهٔ رانندگی در حین مأموریت، به دیدار دوست شتافت با گنجینهٔ خاطراتی ناگفته و نامی نیک و ماندگار. خانهٔ ابدیاش در قطعهٔ صدیقین وادی رحمت تبریز قرار دارد.
[شهید] حسن شفیعزاده در یک سخنرانی در جمع رزمندگان توپخانهٔ ۴۰ رسالت، دربارهٔ شهید علیرضا ناهیدی گفت: «...
ما به مسئولی میگوییم خوب که از هیچ چیز، همه چیز را درست کند؛
وگرنه از همه چیز، همه چیز درست کردن کار همه است.
مرد کسی است که در این محیط و جوّ اقتصادی و جنگ، بتواند از هیچ چیز، همه چیز درست کند.
شما اگر توانستید از یک توپ اوراقی، یک توپ خوب درست کنید که عملیاتی شود و به کار جنگ بیاید، آن وقت شما توپچی هستید.
خدا رحمت کند شهید ناهیدی و امثال او را، که میگفت توپ اوراقی و به دردنخور خرمشهر را بدهید به ما، میدانیم چطور با آن کار کنیم که برایمان توپ بشود. وگرنه کار کردن با توپ نو، کار شقالقمری نیست.»
یاد ی چیزایی افتادم
ولی نمیتونم بنویسم
وفاق مخملیمون ترک برمیداره
انشاءالله که عاقلان را اشارتی کافیست
و مخاطبان عاقلند
بهمن متولد ۱۳۳۳ و تکپسر خانواده بود. به خاطر بیماری پدرش، تصمیم گرفته بود بعد از ششم ابتدایی، وارد هنرستان فنی و بازار کار بشود.
هنوز نوجوانی دوازده-سیزدهساله بود که در شرکت حملونقل بزرگ ایران، کاری پیدا کرده بود. آن سالها، شرکت «اشمیتش» آلمان، که با این شرکت ایرانی کار میکرد، چند نفر را بورسیه کرده بود تا در آلمان تحصیل کنند و برای کارهای آتی شرکت متخصص شوند. یکی از منتخبان، بهمن بود. او فقط پانزده ساله داشت و عزمیّت او به کشوری دور، بدون حمایت مالی خانواده، ریسک بزرگی بود؛ اما او دنبال تحصیل رفت تا بیشتر به درد خانواده و کشورش بخورد.
به خاطر بیماری پدرش، معافیت سربازی گرفت و عازم آلمان شد. او از بچگی، همراه پدرش با کوه و طبیعت رفیق بود. در آلمان هم اوقات فراغتش را با طبیعت پُر میکرد و سمت تفریحات مُدِ آن روز، دخانیات و مشروبات الکلی و... نرفت.
در آلمان، باید روی پای خودش میایستاد و با حقوقی که شرکت به او میداد، زندگی میکرد. مجبور شد در پانسیونی با حداقل اجاره، اتاقی بگیرد. آنجا در محلهای بود که بین آلمانیها، به حضور زنهای بدکار و کابارهها مشهور بود و به همین دلیل، اجارهاش کم بود. بهمن در آن محیط فاسد، به لطف تربیت دینی و عشقش به کار و ورزش، خطا نرفت و از هدفش دور نشد. هم سرِ درسهایش میرفت و هم دو جا کار میکرد تا هزینههایش را تأمین کند. بالاخره وارد رشتهٔ مهندسی کنترل مکانیک در دانشگاه مونیخ شد و بعد از اتمام تحصیل، به تهران برگشت. مدتی در همان شرکتِ حملونقل مشغول بود، اما ماجرای انقلابِ افقیِ تازهای در زندگیاش گشود.
برای این مهندس جوان، کار زیاد بود، اما وقتی آتش جنگ زبانه کشید، او یکراست به واحدِ بسیج مستضعفان در خیابان فلسطین تهران رفت و ثبتنام کرد. میخواست وارد سپاه بشود. آنجا در ضمنِ مصاحبه، وقتی متوجه تخصص او شدند، از او خواستند در کارهای فنی کمکشان کند. مهندس چیرهدست در سیستم حملونقل عمومی واحد بسیج، مشغول کار شد. به اتوبوسها و ماشینآلات مختلف نظم داد و مشکلاتشان را رفع کرد. تا پایان سال ۱۳۶۰، واحد سرویس و نگهداری حملونقل بسیج سامان گرفت.
بهمن در عملیات فتحالمبین، داوطلبانه عازم جبهه شد. او مثل همهٔ رزمندهها عاشق رفتن به خطِ مقدّم و رودررو شدن با دشمن بود؛ اما آنجا هم تا فهمیدند یک مهندس است، نگذاشتند به دلخواه خودش برود خط. او را به گردان ذوالفقار در تیپ حضرت رسول فرستادند و آنجا مهندس یوسف کابلی تحویلش گرفت که خودش دانشآموختهٔ دانشگاه علم و صنعت بود. غنائمی که تا آن موقع گرفته بودند، به دست ناهیدی، نورانی، کابلی و چند تن دیگر استفاده میشد و عیبهایش هم تا حدی رفع میشد.
اینو دیدم
یاد اون بنده خدایی افتادم که پسرش رفته آلمان
با جیب پر
با امکانات
با کلی آشنا و غریبه که حاضرند بهش کمک کنن
تازه امکان تحصیل تو ایران را هم داشته
بعد گذاشته رفته
با کلی اه و ناله و...
خوب
این هم بگذرد
باید بنده خدا شد
بنده خداشدن تو را از بند همه ی بندگی ها و بندگی همه ی بنده ها آزاد می سازد
چون عبادت خدا آزادی بخش است
و عبودیت او حریت می آورد
ببین اسیر چه هستی؟
شکم و غذا؟
شهوت و شهرت؟
خانه و خادم؟
نام و نان؟
زن و فرزند؟
زر و سیم؟
وابسته به هر چه باشی به همان اندازه قیمت داری.
بعضی ها دوست دارند به کدخدای دروغین وابسته باشند
کودک خواران وحشی اپستین
بوش ۲۰۰۳ به عراق حمله کرد و ۲۰۰۴ مجدد رای آورد
کسی تو آمریکا ناراحت نیست که چرا به ایران حمله کردیم. ناراحتن که اگه نمیتونستیم نابودشون کنیم چرا حمله کردیم.
اگه ایران درگیر جنگ داخلی شده بود،
زیرساختش ویران شده بود و توان پاسخ نداشت
و ثروتش غارت شده بود
رفته بود تو جیب آمریکایی ها
امروز ترامپ پیروز بود
این بازی قدرته نه اخلاق
Amir Abiri
حق گندمکاران کامل پرداخت نشده است.
دولت با تاخیر چند ماهه پولی را واریز کرده است
که در اثر تورم لحظه ای موجود در کشور بسیار بی ارزش تر از زمان تحویل گندم در خردادشده است
باز از همین مبلغ بی ارزش شده
۱۵۰۰ تومان هم کاسته اند
و ما اکنون نمی دانیم
نان سر سفره ما حلال است یا حرام؟
چون گندمکاران ناراضی هستند.
نوشته:
"لذت فامیل داشتن و دورهم بودن را ازما گرفتند!!!
انشاءالله بچه هامون ان طرف آبها خانواده های بزرگی تشکیل بدهند و لذت خانواده داشتن را ببرند!!!"
چه فردی یا چه افرادی این لذت را از شما گرفتند؟
شما خودتان لذت دورهم بودن را فدای باقی خواسته هایتان می کنید
بعد لعنتش را نثار سوم شخص می کنید!!!
پسر شما انتخاب کرده است که لذت با خانواده بودن را فدای زندگی در خارج از کشور کند.
انسان محصول انتخاب هایش است.
خدایا
این ضمیر غایب اگر نبود
بعضی ها اصلا نمی توانستند جمله بسازند
حرف بزنند
یا با دیگران تعامل داشته باشند.
انگار خودشان فاعل بی اراده هستند.
زن همسایه راهی کارش می شود
شوهر در خانه می ماند
بچه پیش شوهر.
ساعت ده می شود
بچه و شوهر از خواب بیدار شده اند
با تلفن دستورالعمل خوردن صبحانه را دریافت می کنند
می دانید که
صبحانه خوردن بچه با ادم بزرگ فرق دارد
نمی دانم واقعا شوهر همسایه به بچه بلد نیست صبحانه بدهد یا مادر بچه می خواهد با ابلاغ دستورالعمل مادربودن خودش را پررنگ کند
در هر صورت مردها به روش خودشان عمل می کنند
نه طبق دستورالعمل،
انهم دستوری که از پشت تلفن بیاید.
یکساعت بعد
صدای نکن نکن های شوهر همسایه به گوش می رسد
پدر از همزیستی با بچه اش کلافه شده
به مادر زنگ می زند
و می گوید بچه لباسهایش خیس است.
و چندین بار با تحکم تکرار می کند مرخصی بگیر بیا.
نمی دانم لباسهای بچه واقعا خیس است؟
یا خیس شده اند تا بهانه ی پدر جور شود؟
چند دقیقه ی بعد
مادر مرخصی گرفته و در خانه است.
پدر بیرون می رود.
و همسرش را با تلفن هایی که از شرکت به سمتش سرازیر شده و بچه اش تنها می گذارد.
نمی دانم
زن همسایه برای چه سرکار می رود؟
اگر مادری حقوق ثابت داشت، چند درصد زنها سرکار می رفتند؟
طفلکی بچه همسایه که پول ندارد
اگر پول داشت
به مادرش حقوق می داد تا پیشش بماند.
گلریزان راه بیندازیم
برای کمک به بچه ای که مادر می خواهد؟
هر روز صبح که می شود
روز جدید به انسان سلام می کند
و می گوید من هدیه ای از طرف خداوند هستم
قدر من را بدان
با فرا رسیدن شب
برای همیشه من را از دست داده ای.
ما صدای روز را نمی شنویم
به او محل نمی گذاریم
و روز را با خواب سپری می کنیم
و اما چند دقیقه بعد
خواب عزیز با صدای جیغ و شیون نوه همسایه بریده می شود
نمی دانم چرا نوه همسایه هرروز مقاومت می کند
و نمی فهمد که جیغ و داد اثری ندارد
و مادرش باید سر کار برود و پول دربیاورد
و او باید هرروز از رختخواب گرمش جدا شود و
به خانه مادربزرگ بیاید
به شکرانه ی نرفتن به مهد کودک
حداقل کوچه را با جیغ و داد مزین نکند.
بالاخره ساکت می شود
هنوز هم می شود خوابید
همسایه ماشین اگزوز پارهاش را روشن می کند
نمی دانم اگزوز پاره برای خود ماشین ضرری ندارد؟
صدایش درد را روانه ی سر همسایه نمی کند؟
همسایه اگر پول تعویض اگزوز ندارد
پس چطور پول تولد گرفتن برای دخترش را دارد؟
اوف
پتوی ضد صدا اختراع نشده است؟
بالاخره راضی شد که برود
موتور ماشین اگزوز پاره اش گرم شد
و رفت
و ما رفتیم که بخوابیم
اما پدیده ای نو، ظهور کرد
پسر همسایه خوابش می آید
و قصد رفتن به مدرسه ندارد
مادرش نعره می زند
و همه ی بدیهای پسرش را می شمارد
و مدرسه نرفتن را هم ته سیاهه جا می دهد
و خواب ما به جای پسر همسایه بیدار می شود
و اینچنین نمی شود لذت خانه ماندن را خوب چشید
و تا لنگ ظهر که نه، حداقل تا ساعت هشت خوابید.
کاشکی این دیوارهای کاغذی و آدم های بی ملاحظه فقط در داستان ها بودند
یا کاشکی سحرخیزی از فرهنگ ایرانی ها پاک نمی شد
کاشکی مثل مادربزرگ
بعد از اذان صبح و خواندن نماز
فتیله ی سماور را بالا میدادم و
همه ی اعضای خانواده هنوز آفتاب نزده دور سفره صبحانه جمع می شدند
کاشکی صدای روز را می شنیدم
مارک روبیو، وزیر خارجه دولت تروریست آمریکا علیه مردم ایران:
هخامنشیان ۴۸۰ سال پیش از میلاد به یونان حمله کردند و آنجا را غارت کردند ریشه ایرانیها به این غارتگران برمیگردد!
هشتگها را به سینهی دیوار میکوبید،
گویی مدافعِ حقی هستید؛
اما در اولین فرصت، با همان دستی که ادعای عدالت دارد، گلویِ حقیقت را میفشارید.
دنیا دارِ مکافات است؛ نوبتِ شما که برسد، هیچ هشتگی برایتان معجزه نخواهد کرد.»
این مطلب را هوش مصنوعی نوشته است
البته به قول خودش من جرقه اش را زدم هوش مصنوعی به آتش کشید.
عاصیان فرمان خدای جبارند
و
طفیلیان بساط قدرت اشرار.
از ایشان کاری برنیامد جز ننگ و سیاهی
بر ایشان باد مرگ و تباهی.
انگشتتان را راحت میلغزانید و
هشتک نه به اعدام میزنید!!!
نمی ترسید از اینکه روزی گیر وحشی صفتی مثل علیرضا سپاهی بیفتید؟
نمی دونید دنیا دار مکافاته؟
نمی دونید هرچه کنی به خود کنی/ گر همه نیک و بد کنی؟
نمی دونی واقعا؟
پس
در کوچه ی علی چپ سفر بسلامت.
صد رحمت به مادورو
مورد ربایش قرار گرفت
ما دیگه نمی تونیم سرمونو تو دنیا بلند کنیم از خجالت
نوکرای ما
با پای خودشون رفتن آمریکا
برا مذاکره منت میکشن
از پشت به ارباب خود خنجر نزنید
که این میزها به کسی وفا نکرده است
تجاوز فقط کشیدن اسلحه
و انداختن بمب نیست
محروم کردن ملت ایران از حقوق مسلم خود
تجاوزی بارز و آشکار است
انرژی هسته ای حق مسلم ماست
در ساختار جمهوری اسلامی ارتزاق میکند و
اینقدر ساده و راحت بیادبی و جسارت میکند به امام جامعه ...
@hamidkasiri_ir
موافقم
همینکه امریکا دنبال ترور جلیل احمدپور و امثالهم نیست
یعنی اینا پوچن
بیخودن
برای جمهوری اسلامی ایران منفعتی ندارن
پزشکیان به فاکسنیوز:
ما اورانیوم غنیشده ۶۰ درصدی را در چارچوب حقوق بینالملل و معاهدات عدم اشاعه کنار خواهیم گذاشت.
تو کی هستی؟
طرف کی هستی؟
به شاخه ی کجی می مانی که در خارستانی روییده است
بی میوه و پر زحمت
دیرپای و بدون بهره.
ترامپ تهدید می کنه
نماینده دیپلماتیک ایران
مثل دیوار نشسته
بی خیال
بی احساس
بدون واکنش
صورت سنگی
بعدا نوشت؛
ظاهرا خیلی رو اعصاب اون ور آبی ها بوده که اینجوری دارن مسخره اش می کنند.
میشه گفت رفتارش براساس استراتژی جواب ابلهان خاموشی میتونه مثبت تعبیر بشه
حالا بریم جلوتر ببینیم چی میشه
شاید درست ترین کار همین بوده
نوشته:
تو این مملکت که اصلا معلوم نیست یه ساعت دیگه چی میشه و کی زنده است و کی مرده.!!!
وا!!
تو کدام مملکت
اصلا کجای زمین
معلوم هست که دقیقا یک ساعت دیگه چی میشه
و کی زنده هست
و
کی مرده؟
یه کاربر توییتر نوشت :
این تناقض را نمیفهمم از یک سو ناامنی در کشور تا حدی است که رهبر حتی نمیتواند یک پیام ویدیویی منتشر کند و از سوی دیگر امنیت در نیویورک آنقدر تأمین است که رئیس جمهور و مقامات وزارت امور خارجه بی دغدغه در خیابانهای منهتن قدم بزنند.
آمریکا دشمن خونی است اما با بعضی ها کمتر؟؟؟
@jedal_siasi | جدال سیاسی
آن چه عقل کاملی است
که در زندگی
پابند پوچ ترین و بی معناترین مسائل زندگی است؟
تجملات.
چیزی به گوشش
یا به دستش
یا به سینه اش
حتما باید آویزان کند!!!
خوب این چیز بی منطقی نیست؟
درد روی درد
نمک روی زخم
شما هستید
ریما و لاله و باقی دوستان حاضر در ونیز
که هیچ نشانی
از جنگ
از کشتار وحشیانه ی دشمن
از ظلم خارجی
از کودکان غرق به خون
از غم و رنج از دست دادن بزرگان و کودکان
نه در چهره
نه در سخن
نه در احساس
شما مشاهده نمی شود.
سرخوش به چه هستید؟
دنیا تمام خواهد شد
برای از شما گنده ترش هم تمام شد
و صد افسوس
که نمی دانید جای درست تاریخ کجاست.
و جایتان در دل مردم را هم از دست دادید
اینجا ایران است
ایستاده در ادوار تاریخ
زخم خورده از وطن فروشان بسیار
و نامردمان بی انصاف .
با بغض گفت؛
میخواهد این جایزه را به زنانی تقدیم کند که
برای «کوچکترین میزان آزادی، سنگینترین هزینهها» را پرداختهاند.
اره راست می گه
زنان ایرانی برای آزادی کشورشان ازچنگ استعمار آمریکا
هزینه های زیادی متحمل شده اند
و هنوز هم هزینه می دهند
قبل از اینکه که کشور ازاد شود
ملت باید به آزادی های بزرگتر
یعنی
آزادی درونی
رسیده باشند.
همه ی مشکل از آنجایی شروع می شود
که آدم ها فکر می کنند
یله و رها آفریده شده اند
و چون زندگی در جنگل
باید ازاد باشند
هرآنچه میلشان می کشد انجام دهند
بدون توجه به دیگری
و از اینکه در ساختار و چهارچوبی قرار بگیرند
گریزان هستند
بی خبر از اینکه
در این دنیا به عالم هستی لگد می پرانند
و در ان دنیا
عالم هستی به اینها لگد خواهد زد
و راه گریزی نیست
زیباترین و هیجان انگیزترین کاری که خدای آزاد میکند این است که تمامی وابستگیها و دلبستگیهای تو را از بین میبرد و همهی تکیهگاههای ذهنیات را فرو میریزد.
*خیلی وقته که میخوام درباره خرید قسطی صحبت کنم و حتی جنس دست دوم !*
واقعیت اینه که این روزا بارها مطالبی خوندم که مردم این رو از بدبختی بیشتر خودشون تصور میکنند که جدیدا خرید قسطی یا جنس دوست دوم باب شده...
چیزی که سالهاست در اروپا، آمریکا و کشورهای پیشرفته رایجه
حتی توی سفر اخیرم به ژاپن، هر فروشگاهی میرفتم، امکان این وجود داشت که اون جنس رو قسطی بخری
اما یادمه دی ماه پارسال یک اسکرین شات پر بازدید دیدم با همین نکته که ما داریم ماست و شیر رو قسطی میخریم و وای چه بدبختیم...
یعنی شما وقتی نگاهت اینجوری باشه
فقط دنبال این هستی که همه چیز رو به بدبختی ربط بدی
اما نه در کشورهای اروپایی نه در جایی مثل ژاپن پرداخت اقساطی باعث نمیشه که آدم ها حس بدبختی و عقب ماندگی کنند
حتی برعکس
این رو نشانه پیشرفت زیرساخت و ساز و کار پرداخت و مدرن بودن میدونند!
حالا چرا امروز یادم افتاد ؟
چون یک بلاگر معروف خارج نشین ایرانی که زیر پاش کمتر از بنز و بی ام و نیست رفته بود جنوب فرانسه و داشت از بازار دست دوم فروش ها قیمت یک پالتو پوست دست دوم رو میپرسید که بخره!
اون آدم اگر ایران بود، قطعا حس بدبختی میگرفت
اما در خارج ایران میگه :
Such a wow
*پس داستان کجاست؟ شما بگید...*
@hariradeli
سربازان مسلح به هر بهانه ای سرخپوست ها را می کشند.
جغد سیاه تیر خورده
پزشک دهکده مخفیانه او را درمان می کند
و می پرسد: حالا چکار می کنید؟
سالی جواب می دهد: کاری که دوست نداریم : می جنگیم.
ولنجک نشینی
که فرق جنگ و دفاع را نمی فهمی
آل بیاید تو را ببرد
سنگ از آسمان بر سرت ببارد
سیمان توی حلقومت بریزند که نفست بند بیاید
مردم برای تو و امثال تو هیچ ارزشی ندارند
تویی که صبح شنبه بیدار شدی و
دیدی بنزین گران شده
مردم هم برای تو ارزشی قائل نیستند.
پایی که تا دیروز سر سفره دراز بود
اینک در گور دراز است
حتما غذاهای دیروز هم هنوز توی شکمش هستند
چه بخت شومی داشتند ان غذاها
تبدیل به کالری شدند برای مردن
طفلکی معده
و آن همه اسید
و بدبخت روده
که قرار است بزودی منفجر شود.
و خودش خبر ندارد.
و روده ی ما هم بی خبر است.
نادان هایی که نه تاریخ می دانند
و نه تاریخ می خوانند
به صلح امام حسن علیه السلام تمسک می جویند
درحالیکه هیچ شناختی از امام حسن علیه السلام ندارند
مهم ترین هدف امام حسن علیه السلام از صلح با معاویه چه بود؟
ان بود که با حفظ اسلام و ارزش های اسلامی
نقاب از چهره ی این طاغوت یعنی معاویه بردارد
که داشت به اسم اسلام، اسلام را نابود می کرد
ایا امریکا نقاب بر چهره دارد؟
رفتار ضد انسانی و
ضد اسلامی
ضد ایرانی امریکا و هم دستانش مشخص نیست؟؟؟؟
توافق نامه برای حفظ چه چیزی تلاش می کند؟
وا اسفا
که سپاه امام حسن علیه السلام را با سپاه و ارتش ایران یکی می دانند
سپاهی که فرمانده ان فریفته ی معاویه شد
در ازای پول به لشکر حق خیانت کرد
کجا و
جان فدایان سپاه و ارتش ایران کجا.
وا عجبا
که نمی دانند
امام حسن علیه السلام با معاویه مسالمت کرد
ولی
این مسالمت نتوانست او را از دستبرد آن وحشیگری پست و پلید در امان بدارد
و عاقبت معاویه از روی دشمنی و رذالت او را مسموم ساخت.
عاقلان را اشارتی کافیست
جاهلان هیچی
اب در هاون کوبیدن
روبیو وزیر خارجه آمریکا:
یادداشت تفاهم با ایران دیگر وجود ندارد!
یاد چی افتادم؟
یاد آنهایی که نه حقیقت را دانسته اند و نه نادانی خود را.
خبر رسید
او درگذشته است
هربار کسی از این دنیا درمی گذ رد
دنیا برایم تنگ تر می شود
و
زندگی جریان دارد
ولی اگر بعضی ها بمیرند
دنیا جای بهتری می شود
برعکس این ادمها دیر میمیرند
چون ادم نیستند
ابزار آزمایش باقی ادمها هستند
این ها اگر بمیرند
نه سوگی می ماند، نه حتی حسرتی
این رفتن، رهاییست از لعنتی